ديگهاي بخار از ديدگاههاي مختلف مانند ، ساختمان ، ظرفيت ، كار كرد ، نوع سوخت و غيره قابل
دسته بندي مي باشند.
دسته بندي ديگها از نظر مصرف :
1- ديگهاي تهية آبگرم
2- ديگهاي تهية بخار
1- ديگهاي آبگرم داراي ظرفيتهاي نسبتاً پايين مي باشند و آبگرم را براي مصارف و پروسه هاي صنعتي و نيز بمنظور استفاده در گرمايش صنعتي و خانگي ، تهيه مي كنند. ظرفيت اين ديگها را معمولاً بصورت مقدار انرژي حرارتي منتقل شده به آب ( KW يا MW) نشان ميدهند در حاليكه ظرفيت ديگهاي بخار را با مقدار تناژ بخار توليدي بيان مي شود . بعنوان مثال يك ديگ آبگرم بظرفيت1MW با احتساب راندماني حدود 80% قادر است قريب 7 تن آب را در ساعت از دماي 20 0c به دماي
120 0c گرم كند.
ديگهاي بخاربازيافت حرارتي براساس كاربردهاي موردنظر به دودسته كلي تقسيم ميشوند:
الف : ديگهايي كه بازيابي حرارت در آنها بعنوان هدف ثانويه مطرح بوده و هدف اصلي سرد كردن سيال گرم در يك فرايند صنعتي مي باشد. با توجه به كاربرد مورد نظر دماي سيال خروجي بايد در يك محدوده مشخص كنترل گردد كه اين كار با روشهاي گوناگوني انجام مي گيرد و رايج ترين روش باي پس كردن
بسياري از كارخانجات شيميايي از جمله واحد هاي توليد هيدروژن و اسيد سولفوريك از اين نوع ديگها استفاده مي نمايند.
ب: دسته دوم ديگهايي مي باشند كه به هدف بيشترين بازيابي حرارت از گازگرم و با توجه به مطالعات اقتصادي و فني (خوردگي و … ) طراحي مي شوند. مهمترين كاربرد اين ديگها در سيلكهاي تركيبي و سيستم هم توليدي (Congeneration) مي باشد.
ديگهاي بخاربازيافت حرارتي براساس قرارگيري سيال گرم وسردنسبت به ديگ به دو دسته كلي تقسيم مي شوند:
الف – ديگهاي آبگرم لوله آتشي ( Fire Tube) : فشار اين ديگها معمولا 6 آتمسفر و كمتر مي باشد و با اطمينان خوب قادر به تهية آبگرم تا دماي 120 0 cمي باشند ، بدون اينكه مشكل ايجاد بخار در سيستم وجود داشته باشد. (درفشار 6 آتمسفردماي اشباع 158 0 c مي باشد.) ب- ديگهاي بخار لولة آبي